ALT ME ALDRI FEKK GJORT
 

TILBAKE

 

 

 

Såg deg igjen ner på kaien, hima i Skudeneshavn                       Snudde meg vekk for å flykta, men så sa du mitt navn.              Vett ikkje heilt om eg svarte, vett ikkje om eg blei gla'.          Trur at eg stod der og rødma då du endelig sa:

Me sko ha bada i solskin og elska i glitrande måneskinnslys.        Me sko ha plukka fioler i solnedgangar.                                         Me sko ha dansa i regnet og sett mot det fria og stormande hav. Me sko ha dikta vemodige kjærleikssangar.

Minner om mørkeblå kveldar, hånde mi trygt inni di.                     Søragata har krokar som ein kan gjømma seg i.                          Søragata har krokar, der ingen auger kan sjå,                            der ingen øyrer kan høyra. Ja, eg minnest det nå.

 

 

 

                       

 

 

 

 

 

 

Minner og dagen du reiste, breve så eg aldri skreiv.                  Postkort frå fremmande plasser, som eg kyste og  heiv.              Ville 'kje gå her og lengta, bedre å glømma det fort.                  Nå må eg gå her og minnast; alt me aldri fekk gjort.

Me sko ha bada i solskin og elska i glitrande måneskinnslys.      Me sko ha plukka fioler i solnedgangar.                                       Me sko ha dansa i regnet og sett mot det fria og stormande hav. Me sko ha dikta vemodige kjærleikssangar.

 

 

                                                Tekst og melodi: Marit Synnøve Vea