JOHNNY OLSEN
 

TILBAKE

 

 

 

Han Johnny han va’ av dei små her i verden           så aldri fekk lov te å leka i fred.                           Med rødmande kjekar og famlande nevar,                så va’ han så kjekke å hersa med.

Men då lo han Johnny Olsen.                                Han lo så tårene rant.                                            Han lo då han snudde seg vekk og sa:       
«Det du seie e’ sikkert sant».  

Så kom den dagen han slutta på skulen,                 han såg ner på der karakterene sto.                        Og læraren sa med alvorlige stemme at:  
«Innsatsen, Johnny, den va ikkje go’»

Men då lo han Johnny Olsen.......

Han fekk ikkje arbeid, men nogen få venner          så sa at han egna seg bra som sjåfør,                    men når klokkå slo tolv, då mått’an forsvinna;      «Du øy’legge Johnny. Du har’kje humør»

Men då lo han Johnny Olsen…  

 

 

 

 

 

 

 

 

Han Johnny forelska seg óg i ei jenta,                   men det va nå slett ikkje noge han sa.                   Men underet skjedde, for jentå kom te 'an                og sa: «Du Johnny. Det e’ deg eg vil ha»

Men då grein han Johnny Olsen.                                Han grein så tårene rant.                                             Han grein då han snudde seg te na og sa:                  «Eg grine hvis det e sant.                                             Eg grine hvis det e sant.»

 

          Tekst og melodi: Marit Synnøve Vea