SISTE BUSS
 

TILBAKE

 

 

 

Det var fullt av folk på kinoen          og filmen den var go'.                     for den handla mest om kjærlighet,  at ein og ein blir to.                         Det var mørkt og kaldt i gatene        og regnet auste ned.                         Eg tok siste buss frå byen.                Eg var fylt av ro og fred.

Då me kom til neste busstopp,        for ein aen buss forbi.                Gjøne regn og støv på rutå           såg eg jentå så va mi,                    såg eg ansiktet eg elska,                 og då måtte eg forstå:
Hu tok bussen inn te byen.            Det var meg hu reiste frå.     

 

 

 

 

 

 

 

Vel, eg kom meg ner av trappa      og såg bussen henas gå.              Heilt åleina der i nåtte,                    hu var ikkje meir å sjå.                Berre regn så falt mot asfalt,       Berre tårer på mitt kinn.                Og to baklykter så vinka            gjøne regn og støv og vind.

 

 

 

  Tekst og melodi: Marit Synnøve Vea